Düzlem

Ayşe Çavdar vatan ve yurt kelimelerinin etimolojisi üzerinden çok hoş bir tasnif yapmış. Onun tasnifine yaslanacak olursak, gönül rahatlığıyla diyebilirim ki, bir vatansever değil, yurtseverim. Ve lakin… Memlekette mebzul miktarda vatansever de var —yani kalıcılık vehmine kapılmış insan. Onları ne edeceğiz? Sabun yapmayacağız herhalde. Tehcir? Belki. Belki de eğitmek kâfidir, “bakın kalıcılık vehimdir, sizi vehimlerinizden

Modernler ve Muhafazakârlar

Besim Dellaloğlu demiş ki, “Türkiye modern bir toplum olmaktan çok bir modernleşme toplumudur. Modernleşme ihtiyacı bir toplumsal dönüşüm ihtiyacından çok, devletin bekâsına istinaden tezahür etmiştir. Bir başka deyişle Avrupa’da geniş ve yerleşik bir toplumsal değişim talebi siyasal alanı süpürebilirken, Türkiye gibi ülkelerde toplumsal değişim devletin eylemiyle, yani siyasal olarak ortaya çıkabilmiştir.” Ben kendi hesabıma, meseleyi

AKP’ye Müstahak Olmak

Geçenlerde —milli takım İtalya karşısında perişan olmadan önce— Alper Görmüş Şenol Güneş’e yönelik yaygın tutumu “taşra nefreti” ile açıklayan bir yazı yazdı. Yaygın dedimse, belirli bir zümrede yaygınlıktan söz ediyorum. Yoksa, Hıncal Uluç ve müritleri Güneş’in kılığını, kıyafetini filan alaya aldıklarında, ahalide yaygın bir kabul görmüş filan değillerdi. Sahip olduğu vasıflarla Kapıkule’nin ötesine geçse, bırakın

Tercih Denen Şey

Bu millet adam olmaz azizim! Adam Artvin’den kalkmış, Bursa’ya yerleşmiş. Paris varken, Londra varken, ne bileyim Roma, Prag filan varken Bursa’ya… Süzme ahmak bunlar, süzme zevksiz… Daha fenası da var. Adam Tokat’ta yaşamayı seçmiş mesela. Okumuş, Hacettepe’den mezun olmuş, hekim olmuş… Gitmiş Tokat’ta yaşıyor. Bu tercihi yapan adamdan hayır gelir mi? Bu millet asla adam

Muhalefet Ne Yapsınmış

Anlaşılan o ki, Marmara’daki müsilaj ile Peker videoları vasıtasıyla açığa çıkan sosyopolitik lağım malumatı arasında bir paralellik kurmayanı dövüyorlar. Nevşin Mengü’ye yakışır da, Ayşe Çavdar da kervana katılmış. Çavdar’ın yazısında dikkat çekmek istediğim husus başka. Ortada muhalefet yokmuş. Bakmış Kılıçdaroğlu’na, yok. Akşener’e bakmış yok. Buraya kadar kendisiyle fena halde mutabıkız. Ama o, başını çevirmiş ve…

İbrikçibaşının Serotonin Seviyesi

Birbirini tanımayan on kişiyi bir koğuşa kapatsanız, haftasına varmaz, aralarında bir hiyerarşi belirginleşir. Her gün anneleri tarafından aynı parka götürülen beş yaşlarındaki çocuklar arasında bile kısa sürede bir hiyerarşi zuhur eder. Yani serotonin rahat durmaz. Serotonin ve testosteronu her bir bünyenin kendisi imal ediyor olsa da, görünen o ki, hangi bünyenin bu hormonlardan ne kadar

Aristokratlar, Köylüler, Tasmanyalılar

Darwin Avustralya ziyaretinden sonra, “Avrupalıların ayak bastığı her yerde ölüm yerlileri kovalıyor” demişti. Ne kadar soylu bir tespit. Neden öyle oluyordu? Tasmanya misaline bakalım. Uzunca bir süre boyunca Avrupalıların pek ilgisini çekmemiş gibi görünüyor. 1642’de keşfedilmiş olmasına rağmen, ilk beyaz yerleşimleri ancak izleyen yüzyılın sonlarında gerçekleşiyor. Anlaşıldığı kadarıyla o dönemde adada, binlerle ifade edilen yerli

Uçurumun Kıyısında

İzzet bir makale paylaşmış, hakkında yazayım dedim, baktım olmayacak tercüme etmeye karar verdim. Tercüme işlerinden pek anlamadığımdan, İngilizce bilenlere —yukarıdaki bağlantıya tıklayarak— orijinalini okumalarını tavsiye ederim. 1968’in Aralık ayında ekolojist ve biyolog Garrett Hardin, Science dergisinde, “Müştereğin Trajedisi” adıyla bir metin yayınladı. Çıkarımı son derece sade ve insafsızdı: insanlar kendi hallerine bırakıldıklarında, kaynaklar için rekabet

İnsan ve İşi

Önceki gün yazıyı yazdıktan sonra Cüneyt Özdemir’in şeysini izledim. Kılıçdaroğlu kadınlara düzenli maddi destek vadetmiş de… Olur muymuş öyle şey! Balık vermeyecekmiş, balık tutmayı öğretecekmiş. Kendisine balık tutmak öğretildiği için nasıl balık tutmayı sürdürüyor Özdemir, görüyorsunuz. Herkes öğrense… Dünya cennet olsa… Hayat bayram olsa… ODTÜ Endüstri mezunları kendi aralarında tartışırken de sıklıkla buraya gelirdi mevzu.

İktisat ile Siyaset Yeni mi Kavuştu?

Bayramlık bir yazı sayılmaz ama… Verimlilik artınca, kullanılan kaynak başına üretilen miktar artıyor. Bu, benim penceremden bakıldığında iyi bir şey. Mesele şu ki, üretilenin tüketilebilmesi lazım. Tüketilebilmesi için tüketici lazım. Bir insanın tüketici olabilmesi için üretileni talep etmesi lazım. Bir insanın bir ürünü talep edebilmesi için ise… O ürünün bedelini ödeyebilecek gücü olması lazım. Demek