Araplar Ne Yapsa Kabahat

Libyalılar Kaddafi’yi linç etmişler ya, bizim medeni çocuklarda bir afra, bir tafra, bir kibir. Neymiş, bu bedevilerden bir halt olmazmış. Biz ne kadar farklıymışız, filan.

Eğer kimden bir halt olacağına böyle karar verileydi, Bin Ladin’i yakalayabilecekken öldüren, Guantanamo’da olmayacak insanlık ihlalleri yapan Amerikalılar hesaba bile giremezdi. Kendi vatandaşlarını bombalayıp suçu Korsikalı ayrılıkçılara yıkmayı planlayan, üstelik işi ağzına yüzüne bulaştırıp suçüstü yakalanan Fransızlardan bir halt olmazdı.

Bütün bir 17. ve 18. Yüzyıllar boyunca tek eğlenceleri birbirlerine olmayacak vahşeti reva görmek olan Avrupalıların 19. Yüzyılda bir iş becerememiş olmaları icap ederdi. 20. Yüzyılın başlarında başları göklere erdiydi, insanlığın en büyük belası olarak gördükleri savaşı tarihten kazımaya karar verdilerdi hani… “Bir jübile yapmadan olmaz” diye düşündüler herhalde, o tarihe kadar benzeri görülmemiş ölçekte bir savaş imal ettiler. Bu günahı işleyenlerin hiçbirinin bugünlerde yeri olmaması lazımdı.

Eğer böyle karar verileydi, kıt imkânlarla kıt zamanda olabildiği kadar çok Yahudi’yi yakmak için ince verimlilik hesapları geliştiren Almanlardan, geliştirdikleri teknolojiyi test etmeden Japonların teslim olma taleplerini duymamak için her türlü sahtekârlığı yapan, “Bütün Japonlar öldürülmeden savaş bitmesin” diyen Amerikalılardan bir halt olmaması gerekirdi.

Oldu.

***

İtalyanlar diktatörlerini linç edince “aha işte ne asil millet, diktatörlere katlanamıyor” oluyor. Araplar yapınca vahşi, işe yaramaz bir millet oluyorlar. “Çünkü tekst kontekste tâbidir” filan gibi ukalalıklar yaparım, hiç müşkül değil. Ama lüzum da yok. Biz böyleyiz. İnsanoğlu böyle. Önce karar verir İtalyanların matah, Arapların berbat olduklarına mesela. Sonra diktatörlerin mevcudiyetini de, derdest edilişini de ona göre okur.

Kaddafi’nin başına gelenlere fena halde içerlemiş olanlar kimler? Bize mütemadiyen medeni olmayı öğretmeye çalışmaktan bitap düşmüş olanlar. Neler öğretmeye çalışmadılar ki bize? Bıyıklarımızı kesmemiz, pijama giymememiz, pabuçlarımızı kapı önünde çıkarmamamız gerektiğini hep onlar anlattılar. Mesela, önce bilginin toplanması, sonra kararın bu bilgiye göre inşa edilmesi gerektiğini de… Sonra aniden ne görüyoruz? Kendileri de tastamam bizim gibi işliyorlar. Önce kararlarını veriyorlar, Araplık kötü bir şeydir. Sonra Arapların her yaptığına bir mana bulmakta müşkülat çekmiyorlar artık.

İnsan olmak böyle bir şey. Ve demek ki böyle olmakta da bir tür rahmet var.

***

Araplardan bir halt olur mu? Bilemem. Bundan altı ay önce biliyordum, olmazdı. Çünkü Batının memurlarının elinde rehinlerdi. Şimdi bir ihtimal var. Ne kadar bir ihtimal? Belki de çok küçük. Ama var.

Libya’da Kaddafi’nin linç edilişinin videosunu seyredip, mevcudiyetinin farkında bile olmadığı kontekste yerleştirip, Araplardan bir şey çıkmayacağı neticesine varan ilkel ırkçılarımızdan bir halt olmayacağına ise, bahse girerim.

Evet, ırkçı bunlar. Yaptıkları alenen ırkçılık. Hem de ırkçılığın en aşağılığı. Çünkü…

Batılılar Arap coğrafyasını talan etmeye kalktıklarında, hâlâ vicdanları vardı. Aralarında vicdanlılar vardı yani. Vicdanlarını ve vicdan sahiplerini susturabilmek için, Samilerden bir halt olmayacağı, onların kendi kendilerini yönetemeyeceği yalanını uydurmak zorunda kaldılar. Yani vicdani ve insani açıdan sakat olsa da, meşru bir gerekçeleri var Arapları aşağılamak için.

Bizim medeni çocukların ne gibi gerekçeleri var? Sadece basit bir aşağılık kompleksi. Amerika’ya, Avrupa’ya aşağıdan bakıyorlar ya, ille birilerine yukarıdan bakmaları icap ediyor. Zavallılar.

Irkçılık bir Batı icadı. Batının pek iyi icatları da var. Ama ırkçılık kötü bir icat. Araplara karşı yapıldığında ırkçılık olmaktan çıkmıyor. Kötü olmaktan da… Araplara karşı yapıldığında yapılanın ırkçılık olmadığını zannedecek kadar aşağılık kompleksiyle malul olmak… O galiba en kötüsü.

Cemalettin N. TAŞCI