Yüksek tepelerden buyurulmuş ki, Batı bizi anlamıyormuş, anlamayacakmış. Galiba muhtelif duygular dünya coğrafyasına rasgele dağıtılmış, anlaşılamama —veya yanlış anlaşılma— haletiruhiyesi de ağırlıklı olarak bu coğrafyaya düşmüş gibi görünüyor. Herkes Yeşilçam melodramlarının masum genç kızı bir nevi. Bir vakitler işbu halin yaygınlığını Yeşilçam’a fatura ettiydim zaten ama sonradan fark ettim ki, toplumda bu duygu bu kadar
Daha önce söz ettim mi, hatırlamıyorum… Amerikalıların nükleer bombasını yapanların neredeyse tamamı Almanca konuşan insanlardı. Çünkü 1940 gibi —kuantum teorisi için— geç bir tarihte bile, Almanca konuşulan coğrafya dışında, dişe dokunur kuantumcu yoktu —Dirac dışında hiç olmamıştı… Buna mukabil, Almanca konuşulan coğrafyadan, yüz elli yılı aşkın süre boyunca, dişe dokunur bir tek evrimci çıkmadı. Almanların
Galiba bir icmal çıkarmak gerekiyor. Fethullah Gülen denen zat, evet, ta 70’lerde sahneye çıktı. Popülerleşmiş fizik bilimi kavramlarını Kuran’ı teyid edecek şekilde kullanan, o günler için tuhaf, sık rastlanmayan bir tarzı vardı. Vaazlarını dinleyenlerden sorular alır, vaaz sonunda cevaplardı mesela. Ve o sorular, genellikle, güncel bilimsel konularda olurdu. Ya bilim dünyasını sahiden pek yakından takip
Birinci dereceden kontrol sistemleri basit bir davranış sergiler. Diyelim 24 derecedeki bir ortamın sıcaklığını 28 dereceye çıkarmak istiyorsunuz. Termostat birinci dereceden bir sistemse, sıcaklık yükselmeye başlar, yükselme hızı giderek yavaşlar ve zamanla ortamın sıcaklığı 28 dereceye yakınsar. İkinci veya daha üst dereceden sistemler biraz daha karmaşık davranış sergilerler. Sıcaklık yine yükselir ve yükseliş zamanla yavaşlar
Dün galiba derdimi tam olarak anlatamamışım. Bir de şöyle düşünelim: Diyelim ki Guatemala’nın devlet başkanı, mesela Çin devlet başkanına bir mektup ulaştırmaya çalışıyor. Gazetelerimizin birinde bunun heyecanlı (!) hikâyesini okuyorsunuz. Anlıyorsunuz ki, mektubun muhatabı, araya giren onca aracıya rağmen direniyor. Derken Guatemala’nın bir üst düzey bürokratının aklına eski bir siyasetçi ve Çin’de iş yapan bir
Erdoğan bugün Putin ile görüşecek. İyi bir şey mi? Bence şüphesiz öyle. Ama mesele sadece Türkiye ve Rusya’nın tepesindeki iki adamın görüşmesinden ibaret değil. Hatta sadece manasız bir biçimde kırılmış vazonun tamir edilmesi çabasından ibaret de değil, hepimiz biliyoruz. Zaten Erdoğan’ın yapmaya çalıştığı, yaptığı herhangi bir şey sadece yapılan şeyden ibaret değil. Hiç olmadı. Her
CHP’nin ve Kılıçdaroğlu’nun, zamanın ruhuna uygun yeni bir şarkıya ihtiyaç varken, her şartta geçerli bir formül aradığını ima ettim ya… Yazıyı yollar yollamaz Kılıçdaroğlu için iyimser bir tutum aldığımı fark ettim. Düzeltecektim, caydım. Bugüne bıraktım. Kılıçdaroğlu –daha genelde CHP’liler, yani okumuş çocuklar– bir formül bile aramıyorlar. Bildikleri formüller geçerli olsun istiyorlar. Ezberledikleri şarkıları seslendirsinler, ahali
Okumaya başlamadan, eğer bulunduğunuz yerde müzik sesi varsa ona biraz odaklanın. Yoksa, bir müzik kanalını açabiliyorsanız açın. En azından, sevdiğiniz bir ezgiyi mırıldanın. Ve dinlediğiniz şeyin ilk defa nasıl seslendirilmiş olabileceğini biraz düşünün. Neticede sınırlı sayıdaki notanın bir kombinasyonu, sınırlı sayıdaki enstrümanlardan bir veya bir kaçıyla seslendiriliyor. İster Mozart veya Dede Efendi olsun müellifi ister
Uzun süre aksini düşündüm, müdafaa ettim. Şimdi de meselenin AKP değil Erdoğan olduğu fikrinden tamamen caymış değilim –bir açıdan bakınca öyle. Ama… Milli Mücadele kahramanı Mustafa Kemal bile, 1925’ten başlayarak ağır ağır geri plana çekilmek zorunda kalmıştı. 1930larda artık –üstelik daha ellisini yeni devirmiş biri olduğu halde– pek az şeye müdahale edebilir hale gelmişti. Kendisini
Fehmi Koru, darbe teşebbüsü ile İsrail’in Kürt politikası arasında zorlama bir alaka kurmaya çalışmış (http://t24.com.tr/haber/fehmi-koru-darbe-konusunda-hep-abdye-bakiyoruz-israilin-planlarini-da-ihmal-etmemek-gerekiyor,352834). Ortada bir teşebbüs var ve İsrail’in bir politikası var. Aynı zamanda mevcut olmaları, ikisinin arasında alaka olduğu manasına gelmez. İsrail’in bağımsız bir Kürt devleti istemesi yeni bir şey değil –ve sır da değildi. Aylardır deyip duruyorum ki, İsrail istediğini aldı.
