Ahmet ve Mehmet, evde misketleriyle oynuyorlar. Canları sıkıldığında misketleri torbasına doldurup bir çekmeceye koyuyor, sokağa çıkıyorlar. Az sonra Ahmet gelip misketleri alıyor, kendi başına oynuyor ve sonra misketleri aldığı çekmeceye değil, bir alt çekmeceye koyuyor, gidiyor. Mehmet gelip misketleri arasa hangi çekmeceye bakacak? Basit bir soru gibi görünüyor ama o kadar da basit değil anlaşılan.
Elimde malumat yok, tamamen tahminle konuşuyorum: Malum uçağı düşürdüğümüzden beri, bölgede devriye uçuşu filan yapıyor değilizdir. Rus uçakları, bizim güya Esed’den koruduğumuz (aslında kendi menfaatlerimiz için kurban ettiğimiz) insanları bombalayıp duruyordur, gerektiğinde —hatta belki gerekmediğinde bile— bizim hava sahamızı ihlal edip duruyorlardır. Ne olmuş oldu? Perdenin önünde “sen IŞİD’ten petrol alıyorsun” ithamına kükreyerek cevap filan
Zamanın birinde televizyondaki bir tartışma programında, daha önce görmediğim birine denk geldim. Aklı başında laflar ediyordu. Tanıyabileceğini tahmin ettiğim arkadaşlarımı aradım ve Murat Yılmaz’ı bir kenara not ettim. Aradan bir hayli vakit geçti. Zatıâlileriyle tanıştım ve sonra birkaç programda daha denk geldim. O ilk gece kendisini bir kenara not etme ihtiyacını nasıl hissetmiş olabileceğime mana
Normal bir ülkede siyasi bir suikastın ardından savcı olay yeri incelemesine muvaffak olamazsa, yani birileri devletin olağan ve sıradan işlerini yapmasına mani olabiliyorsa, ülkenin Başbakanı utanır. Bizde şöyle oluyor: Başbakanlık makamında oturan zat “delil toplamaya mani olan kimse, fail odur” diye üste çıkıyor. Normal bir ülkede ülkenin Cumhurbaşkanı bir başka ülkenin Başkanını arıyorsa ve telefonu
Başkalarının, neler olup bitiyor olduğuna dair geniş malumat kaynakları ve sızdırmaz teorileri var. Benim yok. Ben sadece görmeye ve gördüğümü anlamlandırmaya çalışıyorum. Adam acı içinde bağırıyorsa söz temsili, adamın acı çekiyor olduğu neticesini çıkarıyorum. “Ama olur mu canım, adama acı çektirecek bir şey hakkında herhangi bir bilgi yok ve dahi zaten sinir sistemi de…” filan
Dün, Elçi’nin öldürülmesinin ardından, bölgede hem Türkiye’yi hem de Rusya’yı denklem dışına itecek şeyler yaşandığını ima ettim. Bu sabah CNN Türk’te İlber Ortaylı da benzer şeyleri söylemiş. *** Zaman zaman, mesela “Erdoğan ne yapacak” diye sorular soruluyor. “Bilmiyorum” diyorum ama bu cevap, sanki Erdoğan ne yapacağına karar vermiş de biz bu bilgiye sahip değilmişiz gibi
Tahir Elçi’yi kim öldürdü, bilmiyorum. Öldürenin muradı neydi, onu da bilmiyorum. Ama bu cinayetin ne gibi neticeleri olacak, az çok tahmin edebiliyorum. O neticeler, bence, Elçi’yi kimin ve hangi sebeple öldürdüğünden daha mühim. Ama oraya gelmeden bir kaç tespit yapayım, içimde kalmasın. Çok konuşan ve tabii olarak hep boş konuşan bir devletimiz var. Her kademedeki
Yalvar ki, belki Mr. Putin insafa gelir, “ah garibin proceleri vardı” filan der, yaptırımlardan cayar. Caymaz ya, “sizin uçağı, dâhiyane ABD-Rusya-Türkiye projemi çekemeyenler telekinezi marifetiyle düşürdü” filan diye bir masal uydur. Bakalım burada bulduğun ahmaklara benzer müşteri bulabilecek misin? Bulamayacaksın ya, dilini —ustalaşmış olduğu— diğer maksatlarla kullanabilirsin. Kim bilir, belki de Mr. Putin patronun gibidir,
Celal Şengör yine derin hikmetler yumurtlamış. Aklıma, ben Akşam’da yazarken yumurtladığı bazı hikmetler hakkında yazdıklarım geldi. TSK’nın Düşmana İhtiyacı Yok başlıklı yazı şöyle bir şeydi: “Posta kutuma, altında Celal Şengör’ün imzası olan bir metin düştü. “Elit birilerinin birilerini seçmesini imâ eder etimolojik olarak. Halbuki kavram olarak elit tamamen anti-demokratik bir kavramdır. Birilerinin kendiliğinden başkalarından daha
Yanlış hatırlamıyorsam Black Swan’da Taleb şöyle bir misal vermişti. Odanın ortasına bir buz heykel konsa, makul bir süre sonra nasıl bir manzarayla karşılaşacağımızı –heykelin eriyeceğini ve etrafın ıslanacağını– tahmin etmek zor olmaz. Ama eğer girdiğimiz odada yerin ıslak olduğunu fark edersek, ıslaklığa sebep olan şeyin bir vakitler nasıl bir biçime sahip olduğunu –o da eğer
