GameStop vakası hakkında Özgür Demirtaş da bir video yapmış. Sağ olsun, bilgilendim. Sağladığı malumattan daha kıymetli olduğunu düşündüğüm bir yanı var videonun. Demirtaş’ı izlerken kafamda bir fotoğraf oluştu. İki mahallenin çocukları taşlarla, sopalarla birbirlerine girmişler, kimin yumruğunun kime denk geldiğini takip etmenin imkânı yok. Kenarda da kısa pantolonlu, daha önce benzer bir şiddete hiç şahit
Kimi tahminlere göre, 1400 yılında yeryüzünde 350 milyon civarında insan yaşıyordu. Bunların 75 milyon kadarı Çin’de, 100 milyon kadarı Hindistan’da, sadece 60 milyon kadarı ise Avrupa’da ikamet ediyordu. O tarihlerde Çin’de yaşayan biri ile Avrupa’da yaşayan birinin hayat standartları arasında muazzam (!) bir fark vardı. Mesela nasıl bir fark? Çin’de yaşayan biri günde ortalama olarak
“Tarihin yırtıldığı dönemde yaşıyoruz” deyip duruyorum, malumunuz. GameStop diye bir şirket var, teknolojideki değişim sebebiyle büyük ölçüde değer kaybetmiş. Büyük sermaye, risk fonları marifetiyle, şirketin daha da değer kaybedeceğine bahse girmiş. Girdiği bahsi kazanması için de şirketin sahiden değer kaybetmesi gerekiyor, aşikâr değil mi! Eh, bu tür büyük bahisler şansa bırakılmaz, ne lazımsa yapılır. Şimdiye
Trump’sız ilk günde Trump’tan söz etmek, herhalde en çok Trump’ın isteyebileceği bir şey. Ben de zatıâlilerine bir kıyak yapmış olayım. Mass ve Arvanitakis’in yazısının Türkçesi Duvar’da yayınlandı. Öyle çok da yeni şeyler söylemiyorlar ama mesele ile aramıza mesafe girdikçe daha sahih bir biçimde dile getirmek mümkün olur ya, onlar da yaşadığımızı daha ekonomik bir biçimde
T24’te arka arkaya iki haber: Birincide Erdoğan’ın Kılıçdaroğlu’na açtığı tazminat davası, ikincisi Bahçeli’nin “HDP’yi kapatın yoksa ben yapacağımı bilirim” tehdidi… Başlıklar kâfi, içlerine bakmaya lüzum yok. Ne görüyoruz? Kendilerine politikacı diyen, birileri tarafından ahaliye politika ustası olarak kakalanan, her dediklerinin arkasında derin manalar aranan iki soytarı, politika alanındaki topları hukuk alanına ittirmeye çalışıyorlar. Çünkü top
ABD’de 6 Ocak günü tuhaf şeyler oldu. Dünyanın dört bir yanında, olup biten her şeyi bir avuç parametre ve bir sayfalık lügatle açıklayan —açıkladığını zanneden— bir yığın insan var. Gerçi her birinin parametreleri ve lügatleri bir diğerininkinden farklı ama neticede hepsi, kendi parametrelerinin ve lügatlerinin her şeyi açıklamaya kâfi olduğundan emin. Emin idiler en azından.
Adamın biri bir kadını boğazını keserek öldürdükten sonra yakmış… Neyse, içim kaldırmayacak, teferruatını zaten benim bildiğimden daha iyi biliyorsunuzdur. Bir başka erkek, “kadınlar neden kendilerine şiddet uygulayabilecek erkekleri tercih ediyorlar, araştırmaya değer” gibi bir tweet atmış. Ekşi’de biri o tweeti paylaşmış. Kendilerinin bütün kadınlar adına söz söylemeye yetkili olduğundan zerre kadar şüphesi olmayan —esasen şüphe
AKP’nin ve reisinin müthiş performansını görmezden gelmekten bıkmayan münafıklar ne diyecek bilemiyorum ama sizi keskin gerçeklikle tanıştırmak istiyorum. AKP’nin iktidara geldiği 2002 yılında Türkiye’de yüz bin kişiye düşen tutuklu sayısı World Prison Brief’in verilerine göre, sadece zavallı bir 85’miş. İktidar olup muktedir olamadıkları ilk yıllardaki hafif bir gerilemenin ardından, ipleri ele geçirmelerini müteakip, dünyayı kıskandıracak
Nedim Çakmak adında bir öğretmen başına gelenleri anlatmış. Hikâye doğrudur, yanlıştır, bilmem. Ama anlatılana göre mesela üç kuruşa radyo filan yapmış, köylü öğretmeni baş tacı etmiş. Devlet gelmiş, anasından emdiği sütü burnundan getirmiş. Yine lütufkâr davranmışlar, hapsetmeyip başka bir yere sürmüşler. Gittiği köyde su değirmeninden elektrik üretip köyü aydınlatmış. Köylü yine bayram etmiş. Birkaç güne
Malumunuz Dünya Emperyalistlerini Koruma ve Yüceltme Teşkilatının (DEKYT) biricik gündemi ve hedefi Türkiye’mizdir. Çünkü çılgın Türklerden ve Türkiye’mizden fena halde korkmaktadırlar. Korkmakta da fevkalade haklıdırlar, zire koduk mu oturturuz. Nitekim 21. Yüzyılın başlarında “artık yeter” deyip, asrın liderinin peşinden… Biliyorsunuz hikâyeyi işte. Ve fakat işbu şeytanlar, Bahçeli ve Perinçek gibi derin kavrayışlı büyük Türk büyüklerinin
